کابینت های شبکه ای که در اوایل استفاده می شد بیشتر از ریخته گری یا فولادهای زاویه دار ساخته می شد که با پیچ و پرچ به قاب کابینت متصل یا جوش داده می شد و سپس با صفحه پوششی (در) ساخته شده از صفحات نازک فولادی پوشانده می شد. این نوع کابینت حجیم، حجیم و ظاهری خشن است و به تدریج کنار گذاشته شده است. با استفاده از ترانزیستورها و مدارهای مجتمع و همچنین کوچک سازی قطعات و دستگاه های مختلف، ساخت کابینت ها نیز به سمت کوچک سازی و بلوک سازی پیش می رود.
کابینت شبکه از یک ساختار پانل کامل به یک جعبه پلاگین و ساختار پلاگین با یک سری اندازه خاص تبدیل شده است. مونتاژ و چیدمان جعبه های پلاگین و پلاگین ها را می توان به دو دسته چینش سلسله مراتبی و آرایش عمودی تقسیم کرد. داده های کابینت شبکه به طور کلی از صفحات فولادی نازک، پروفیل های فولادی با اشکال مختلف مقطع، پروفیل های آلومینیومی و پلاستیک های مهندسی مختلف استفاده می کند.
چارچوب کابینت شبکه نه تنها با جوش و پیچ به هم متصل می شود، بلکه از فناوری اتصال نیز استفاده می کند. با ابعاد مربوط به کابینت، ظاهر تجهیزات را بررسی کنید تا مطمئن شوید که با براکت انتخاب شده مطابقت دارد. یک کابینت محکم می تواند تا 450 پوند وزن را تحمل کند، بنابراین ابزارهای مورد استفاده برای بیرون آوردن تجهیزات را بررسی کنید، مانند بالا بردن درها یا چرخ دستی ها.
یک کابینت خوب به چرخ هایی در زیر مجهز است، بنابراین فقط باید تجهیزاتی را که باید نصب شوند نصب کنید و سپس کابینت را به مرکز مناسب فشار دهید. اندازه اتاق و ارتفاع سقف، درها و آسانسوری که کابینت ها از آن عبور می کنند را اندازه گیری کنید. علاوه بر این، با توجه به چندین نوع دستگاه در داخل کابینت، مطمئن شوید که کابینت را در مرکز نزدیک منبع تغذیه، جک کابل شبکه و جک ارتباطی قرار دهید.